Autor: wojtek

Ks. Janusz Adam Kobierski, wiersz pt. „Akatyst”

Zostaw komentarz / Ks. Adam Kobierski /

Kolejny poniedziałek cyklu poezja księży, tym razem chcielibyśmy poświęcić wierszowi księdza Janusza Adama Kobierskiego. Ks. Kobierski urodził się w 1947r. w Wolce Łysowskiej koło Siedlec. Studiował polonistykę. Od 1981roku należy do Zgromadzenia Księży Marianów. Święcenia Kapłańskie przyjął w 1987 r. Debiutował 1972r. Zajmuje się krytyką literacką. Zacytuję Tadeusza Mocarskiego, z recenzji wydawniczej LSW,„Liryka Kobierskiego jest dojrzała, chociaż […]

Ks. Janusz Adam Kobierski, wiersz pt. „Akatyst” Dowiedz się więcej »

Janusz Adam Kobierski, wiersz pt. „Powiedz mi wszystko”

Zostaw komentarz / Ks. Adam Kobierski /

„Powiedz mi wszystko” Opowiedz czułości obszary najcichsze Zdradź ile mnie w twojej rzece krwi zamkniętej Wysłów ile świata nosisz dla mnie w oczach Wymów drżenie uniesienia w ciele Nazwij ptaka który śpiewa w tobie Powiedz mi wszystko milczeniem Wiersz z tomiku wierszy, pt. „Szaropolskie srebro. Wiersze księży” Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej 1992

Janusz Adam Kobierski, wiersz pt. „Powiedz mi wszystko” Dowiedz się więcej »

Ks. Adam Kobierski

Zostaw komentarz / Poeta /

Janusz Adam Kobierski MIC (ur. 24 grudnia 1947 w Wólce Łysowskiej koło Siedlec) – polski poeta, eseista, krytyk literacki, duchowny katolicki. Życiorys W 1977 ukończył filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Słupsku. Pracował w szkolnictwie oraz w słupskich placówkach kultury. Od 1972 publikował wiersze w prasie (m.in. Tygodnik Kulturalny, Miesięcznik Literacki, Literatura, Gość Niedzielny, Niedziela) oraz w almanachach (również w językach rosyjskim, białoruskim,

Ks. Adam Kobierski Dowiedz się więcej »

Ks. Michał Zioło, wiersz pt. „Dzień”

Zostaw komentarz / Ks. Michal Zioło /

„Poezja Michała Zioło zastanawia się nad cierpieniem, przemijaniem, rozstaniem. Czyni tak, gdyż szuka uzasadnień sytuacji, w której człowiek podlega poniżeniu przez ludzki sposób obecności. Poeta nie pragnie doświadczeń kierujących w stronę platońskiego nieba, fascynuje go dotykalna rzeczywistość, dlatego przestrzega (jak głos chóru Mickiewiczowskich „Dziadów”) przed zbyt pośpieszną rezygnacją z ziemi na rzecz boskości tkwiącej w

Ks. Michał Zioło, wiersz pt. „Dzień” Dowiedz się więcej »

Ks. Michał Zioło

Zostaw komentarz / Poeta /

Ur. w 1961 roku w Tarnobrzegu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1987 roku. Należy do zakonu dominikanów. Debiutował w 1982 roku. Jest autorem opowiadań. Zajmuje się także publicystyką religijną.  Wiersze poety „Dzień” – Ks. Michał Zioło • 3 stycznia 2022 Poszukiwanie siebie, swojej roli, relacji z Absolutem i doczesnością, sinusoida życia w samotności i nocno-dziennym dualizmie

Ks. Michał Zioło Dowiedz się więcej »

„Sługi świątobliwe – stopy człowiecze”, ks. Stanisław Kobielus

Zostaw komentarz / Ks. Stanisław Kobielus /

stopy nasze zatrzymane w pół kroku zdumione niepewne dygocące z niepokoju i przejęcia przerażone czekającą drogą stąpające z rozwagą wolno i dostojnie odpowiednio do wieku i urzędu spękane stopy wiejskiej dziewczyny rwące nitki pończoch stopy starca pragnącego jeszcze tańczyć drepcące w towarzystwie laski stopy staruszki wyciągnięte bezceremonialnie stopy zmarłego osamotnione stopy z wypadku z asfaltowego

„Sługi świątobliwe – stopy człowiecze”, ks. Stanisław Kobielus Dowiedz się więcej »

Ks. Stanisław Kobielus

Zostaw komentarz / Poeta /

Stanisław Kobielus (ur. 12 września 1939 w Wieprzu w powiecie wadowickim, zm. 3 stycznia 2020) – ks. prof. dr hab. pallotyn, historyk sztuki i poeta. Życiorys Początkowo kształcił się w Andrychowie. Po wstąpieniu do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, w 1965 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Jednocześnie studiował a następnie podjął pracę naukową w warszawskiej Akademii Teologii Katolickiej. W 1989 habilitował się, zaś w 1998 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych. Działalność naukową i edukacyjną prowadził do 1989 w Wydziale Kościelnych Nauk

Ks. Stanisław Kobielus Dowiedz się więcej »

Erotyk

Zostaw komentarz / Ks. Paweł Heintsch /

EROTYK róża podobna jest do róży a dzień do dnia i noc do nocy jeżeli wolno z płatków wróżyć to słońce jest wróżbitą róży i darzy ją uściskiem mocnym na medalionach i kameach jak kość słoniowa gładkiej skórze widnieje kształt dojrzałej róży jej barwa kontur i idea a pragnie mieć go jak najdłużej bo nie

Erotyk Dowiedz się więcej »