Za wszystko dziękujmy Bogu. Niezależnie od tego, czy jesteś w obfitości, czy jej braku, w bólu czy w pełni zdrowia… dziękujmy Mu. Tylko Bóg może określić i rozwinąć naszą następną ścieżkę, plan, cel i perspektywy. Dlatego właśnie bardzo istotne i ważne jest powierzenie naszych planów Bogu. Pamiętajmy, że wszystko pozostawione pod Jego opieką jest dobrze utrzymane, każda podróż, […]
Panie, jestem Ci naprawdę wdzięczna! Dowiedz się więcej »
W łonie matki było dwoje dzieci. Jedno zapytało drugie: „Czy wierzysz w życie po porodzie?” Drugie odpowiedziało: „Dlaczego pytasz? oczywiście. Coś musi być po porodzie. Może jesteśmy tutaj, aby przygotować się na to, kim będziemy później”. „Bzdury” – stwierdziło pierwsze. „Po porodzie nie ma życia. Jakie byłoby to życie?” Drugie odpowiedziało: „Nie wiem, ale będzie więcej światła niż tutaj. Może będziemy
Mała koncepcja Boga Dowiedz się więcej »
Duchu Święty, błagam, nie zwlekaj! Zapragnąłem Cię nad życie! Rozogniłeś mnie Twym pragnieniem, teraz ugaś wodą z Twego Źródła! Zobacz, jak jęczę i wzdycham w bólach rodzenia się we mnie nowego człowieka! Już teraz wiem, że tylko Ciebie mi trzeba. Już teraz wiem, że wszystko inne do detale i ozdoby. O, Boski Wichrze, przyjdź! Rozkrusz
Modlitwa do Ducha Świętego, „Duchu Święty, błagam!” Dowiedz się więcej »
Ewangelia z Mszy Świętej w ostatnią niedzielę (spotkanie Jezusa z Samarytanką), perykopa, którą Kościół daje nam dzisiaj (uzdrowienie niewidomego od urodzenia) oraz ta, przewidziana w liturgii za tydzień (wskrzeszenie Łazarza), to trzy wielkielekcje wiary, będące od wieków podstawą katechez chrzcielnych na wielkopostnym etapie katechumenatu dorosłych, nazywanym okresem oczyszczenia i oświecenia. Cnota wiary usprawnia i wzmacnia
1. Zastanów się przez chwilę, w jakie sfery swojego życia jeszcze nie zaprosiłeś Pana Jezusa. Może wciąż borykasz się z jakimś cierpieniem albo słabością i nie poprosiłeś Boga o pomoc. Nie czekaj. Zaproś Go w to miejsce. Bądź pokorny i oddaj Panu to, nad czym tracisz kontrolę. 2. Zaangażuj się w czytanie i studiowanie Pisma
10 podpowiedzi, które pomogą ci być bliżej Boga Dowiedz się więcej »
Słyszymy dzisiaj dość obszerny fragment Kazania na Górze, które jest sercemmoralności i duchowości chrześcijańskiej, konstytucją Królestwa Bożego. Św.Augustyn nazywał Kazanie „wielką kartą” życia chrześcijańskiego, w której zawierasię ewangeliczny model bycia uczniem. Nie ma, dla nas chrześcijan, ważniejszegotekstu w całym Piśmie Świętym. Jezus to nowy Mojżesz, który na górze daje namprawo nowe, tak jak niegdyś na
Komentarz do Liturgii Słowa na 6. Niedzielę zwykłą, o. Grzegorz Mazur OP Dowiedz się więcej »
Zazwyczaj nie jest nam łatwo, kiedy uświadamiamy sobie, że sami z siebie, owłasnych siłach, nie potrafimy zmienić drugiego człowieka, usunąć zła, które w nimjest, pozbyć się jego grzechów i wad. Nawet jeśli ten ktoś żałuje i szuka poprawy, niemamy mocy go zmienić. Dobra wiadomość jest jednak taka, że zawsze możemyzmieniać siebie: swoje myślenie, wartościowanie, postrzeganie
Komentarz do Liturgii Słowa na 2. Niedzielę zwykłą, o. Grzegorz Mazur OP Dowiedz się więcej »
„Eucharystia jest największym aktem adoracji w Kościele. Akt Adoracji poza Mszą Świętą, wzmacnia i pogłębia to, co dokonało się na Eucharystii. Tylko przez Adorację można dojrzeć do głębokiego i autentycznego przyjęcia Chrystusa.”- Benedykt XVI. „Uświęcajmy chwile życia, jakie nam jeszcze pozostały, ponieważ ich owoce będą trwały przez wieczność.” – bł. Alojzy Variara. „Dopiero na pustyni
Wspomnienie św. Pawła z Teb Dowiedz się więcej »
Dziś Oktawa Bożego Narodzenia a zarazem Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki, Maryi. Prawda o Jej Bożym macierzyństwie wywoływała w pierwszych wiekach chrześcijaństwa niemało kontrowersji. Jak człowiek może zrodzić Boga? Stworzenie swego Stwórcę? W jaki sposób Maryja, ziemska kobieta, daje życie nieskończonemu, odwiecznemu Bogu? Kościół uczy, że Bóg przyjął z Maryi ciało i duszę, rozum i wolę,
„Po zaślubinach Maryi z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego”. Małżeństwa w czasach Maryi i Józefa były aranżowane przez rodziców. Przypominały traktat, którego warunki starannienegocjowano. Kiedy już wszystko uzgodniono, młodzi pobierali się i – choć uważani za poślubionych z prawem nazywania siebie mężem i żoną – nie mieszkali razem.
Komentarz na 4. Niedzielę Adwentu, o. Grzegorz Mazur OP Dowiedz się więcej »
